Picnic, de Fernando Arrabal

A Poza da Moura

pic-nic-el-triciclo-el-laberintoA pasada semana adicamos a nosa sesión do club de lectura a ler e falar sobre unha obra clave do teatro español -e europeo- da posguerra: Picnic, de Fernando Arrabal. Trátase, como é ben coñecido, dunha obra que constitúe, dende a poética do teatro do absurdo que practica Arrabal, un alegato contra as guerras.

A obra é moi divertida, e pasamos un bo rato coa súa lectura e posterior debate, a pesares de abordar un tema tan serio. Non puidemos evitar a lembranza dos chistes do famoso Gila, vestido de soldado e co seu característico teléfono na man. Nada tan apropiado como o teatro do absurdo para poñer de manifesto o absurdo da guerra. O humor amosa, unha vez máis, a súa forza crítica e liberadora.

Pero esa perspectiva cómica levounos a reflexionar en voz alta sobre o humor e o seu papel como liberador ou reforzador…

View original post 88 palabras máis

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: